ΡΟΗ 24/7:

ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Μαζί με την αμπελουργία και τη μελισσοκομία, η ελαιοκομία αποτελεί την πιο παλιά ενασχόληση των χαλκιδικιωτών αγροτών, καταγεγραμμένη επίσημα στα τουρκικά κατάστιχα των αρχών του 15ου αι. ως προϋπάρχουσα ασχολία των κολίγων στα μετόχια της Νότιας Καλαμαριάς, της Κασσάνδρας και της Ολυμπιάδας, όπου υπήρχαν χιλιάδες άγρια ελαιόδεντρα. Ωστόσο, ως οργανωμένη καλλιέργεια αναφέρεται στα μισά του 19ου αι., μετά από τα ευνοϊκά φορολογικά μέτρα που αφορούσαν την ανάπτυξη νέων ελαιώνων. Μάλιστα, γίνεται ειδική αναφορά στον τσιφλικά της περιοχής Πορταριάς Χριστάκη Ζωγράφο και στους μετέπειτα ιδιοκτήτες του τσιφλικιού του, αδελφούς Χατζη-Οσμάν, οι οποίοι έμελλε να εξελιχθούν σε συστηματικούς ελαιοκαλλιεργητές, ιδρύοντας στην παραλία της Γερακινής το πρώτο ατμοκίνητο ελαιουργείο της Μακεδονίας (1905).

Η Χαλκιδική συνέχισε να αποτελεί ελαιοπαραγωγό περιοχή, με κορύφωση τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια, οπότε οι ποτιστικοί ελαιώνες ξεπέρασαν ποσοτικά τις λοιπές δενδροκαλλιέργειες. Η «Ελιά Χαλκιδικής» είναι παγκοσμίως γνωστή και συνιστά το κυρίαρχο, πλέον, εξαγωγικό προϊόν του Νομού.

Ωστόσο, παρά τις υπάρχουσες εξαγωγικές επιχειρήσεις, με εντυπωσιακό κύκλο εργασιών και πολυπλόκαμο άνοιγμα στη διεθνή αγορά, η βρώσιμη ελιά και το λάδι της Χαλκιδικής δεν έχουν τύχει επαρκούς εκμετάλλευσης. Ο τομέας της τυποποίησης παραμένει ελλιπής και χιλιάδες τόνοι των εν λόγω προϊόντων μεταφέρονται στο εξωτερικό, για να εξαχθούν από άλλες χώρες (κυρίως Ιταλία και Ισπανία) με δική τους ετικέτα προέλευσης.

Το θέμα ξεπερνάει τα στενά πλαίσια της εμπορικής δραστηριότητας και επεκτείνεται στο πεδίο της εθνικής προβολής, αφού μαζί με το προϊόν ακούγεται και το όνομα της παραγωγού χώρας. Κι ας μη φανεί αυτό λεπτομέρεια, διότι η διπλωματία μας σήμερα, δεν αρκείται στο πολιτισμικό μας πλεονέκτημα (που αρχίζει να κουράζει, λόγω αναντιστοιχίας ένδοξου παρελθόντος - τελματώδους παρόντος), αλλά ποντάρει και στις εξαγωγές μας, που διαθέτουν τα χαρακτηριστικά στοιχεία της πρωτογενούς παραγωγής και της μεσογειακής διατροφής.

Η εμπορική ανάπτυξη μιας περιοχής (και, κατ’ επέκταση, μιας χώρας) φαίνεται από το πόσο μπορεί η ίδια να εκμεταλλευθεί πλήρως ένα προϊόν της, από την παραγωγή του, την επεξεργασία του, μέχρι και την τελική μορφή του, με την οποία αυτό εκτίθεται στα ράφια των σουπερμάρκετ. Η τεχνογνωσία υπάρχει, ο εξοπλισμός είναι προσβάσιμος, αρκεί να εκδηλωθεί και το αντίστοιχο ενδιαφέρον.

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017 22:24
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μεταλλεία Χρυσού Πεζοδρόμηση = Πρόοδος »
επιστροφή στην κορυφή