ΡΟΗ 24/7:

Η αλλαγή έρχεται;

 

 Δύο περίπου μήνες μετά την εκλογή της νέας, αριστερής κατά βάση, κυβέρνησης, τα αισθήματα του λαού μπορούν να χαρακτηρισθούν αμφιθυμικά και αβέβαια, με στίγματα αισιοδοξίας ωστόσο να υπερτερούν οριακά. Άλλοι δηλώνοντας ικανοποιημένοι με την ψήφο τους υπέρ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, άλλοι προσκολλημένοι στην σταθερή υποστήριξη της πλέον αντιπολίτευσης, άλλοι στρέφοντας την προσοχή τους στα μικρότερα, «μη απειλητικά» κόμματα, όλοι αναμένουν εναγωνίως και παρακολουθούν στενά την παραμικρή κίνηση των νέων κυβερνητικών προσώπων.

Πρόκειται σαφώς για τις κρισιμότερες εκλογές των μεταπολιτευτικών χρόνων και είναι γεγονός πως ο μέσος πολίτης είναι τόσο συντονισμένος όσο ποτέ στη ροή των πολιτικών εξελίξεων, κρεμόμενος από κάθε λέξη των media. Από τις πρώτες μέρες της εκλογής του ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α εξέπεμπε έναν παλμό αισιοδοξίας, προμηνύοντας ιδέες διαφορετικές από τα μέχρι πρότινος ελληνικά δεδομένα, προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο τον έλληνα πολίτη να δημιουργήσει την εντύπωση της μεγάλης αλλαγής που επέρχεται. Η περίφημη «μεγάλη αλλαγή» έμοιαζε κοντά και μόνο από τα αποτελέσματα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, με την επίσημη πτώση δηλαδή των παλαιών κομμάτων. Είναι απορίας άξιο, λοιπόν, αν τελικά η κυβέρνηση καταφέρει να επιτεύξει την αλλαγή από τη ρίζα του συστήματος, ανατρέποντας τον εδώ και χρόνια διεφθαρμένο τρόπο διακυβέρνησης.

 

Καθώς λοιπόν ο χρόνος περνά πιέζοντας και απαιτώντας αποφάσεις και οριστικοποιήσεις από την ελληνική κυβέρνηση, η κατάσταση δείχνει να μένει στάσιμη, προκαλώντας αισθήματα φόβου κα αβεβαιότητας στους πολίτες, ενώ η υπομονή τείνει να εξαντλείται από όλες τις πλευρές των διαπραγματεύσεων. Η έλλειψη υπομονής μπορεί να σημάνει αποτυχία, εάν συνδυαστεί με ένα άλλο φλέγον ζήτημα, την έλλειψη πείρας. Η εμπειρία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ήταν γεγονός υπό αμφισβήτηση ήδη από την προεκλογική περίοδο, δεδομένου του ότι η χώρα βρίσκεται στην κρισιμότερη στιγμή της. Παρά τις επίμονες προσπάθειες, οι διαπραγματεύσεις με του εταίρους οδηγούν συνεχώς σε αδιέξοδο και η κατάσταση για την Ελλάδα παραμένει παγωμένη, με τον εκνευρισμό να κάνει αισθητή την παρουσία του. Θα σταθούν άραγε αρκετές οι ικανότητες της νέας κυβέρνησης ώστε να οδηγήσουν τη χώρα σε ευνοϊκές συμφωνίες;

Είναι γνωστό και αποδεκτό πως οι κινήσεις της χώρας μας βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος στα διεθνή μέσα και πως η στάση και οι ιδέες των αρμόδιων φαίνονται να έχουν «ταρακουνήσει» τις ίδιες τις ευρωπαϊκές αξίες. Για πρώτη φορά η κυβέρνηση κάνει λόγο για «ανθρωπιστική κρίση» και δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά για ένα νέο κατεστημένο. Παρά ταύτα, είναι αμφίβολο κατά πόσο οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες είναι διατεθειμένοι να συμβάλουν στην αλλαγή και κατά πόσο η κυβέρνηση μπορεί να χειριστεί τις διαπραγματεύσεις με την κατάλληλη ωριμότητα, συνέπεια και θάρρος, χωρίς αλαζονεία, προκλητικότητα και επίδειξη, καθώς τίποτα από όλα αυτά δεν οδήγησε ποτέ σε εύρεση συνετών λύσεων.

 

Λίνα Κασσανδρινού

Τελευταία τροποποίηση στιςΣάββατο, 21 Μαρτίου 2015 23:48
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « ΙΟΣ EBOLA Η πολυαναμενόμενη δίκη »
επιστροφή στην κορυφή